I. آماده سازی قبل از نصب و تأیید انتخاب
تأیید انفجار-تطابق رتبه اثبات: اطمینان حاصل کنید که حسگر دارای گواهی Ex ib 1 Mb یا معادل آن در برابر انفجار استخراج-، مناسب برای محیطهای گازی زیرزمینی است. با تجهیزات ذاتا ایمن مخلوط نکنید.
وضعیت سنسور را بررسی کنید: قبل از نصب، پروب را از نظر آسیب، شکستگی پین بررسی کنید و از عایق بندی خوب پایانه های سیم کشی اطمینان حاصل کنید. از کارکردن سنسور معیوب خودداری کنید.
انتخاب نوع مناسب: یک سنسور PT100، ترموکوپل یا مادون قرمز را بر اساس جسم اندازه گیری دما (به عنوان مثال، نوار نقاله، تجهیزات الکترومکانیکی، گواف) انتخاب کنید. ساختارهای زرهی با واکنش سریع و قابلیتهای ضد تداخل قوی-را در اولویت قرار دهید.
II. محل نصب و مشخصات چیدمان
نزدیک به منابع گرما، اجتناب از تداخل: هنگام نظارت بر دمای تجهیزات، سنسور را نزدیک یاتاقان یا محفظه قرار دهید. برای اندازه گیری دمای گوف، سنسور را در درز زغال سنگ 0.5 تا 1.0 متر از سقف قرار دهید. برای جلوگیری از اتلاف بیش از حد گرما یا تداخل سیگنال، از منافذ تهویه، مناطق پاشش آب{4} و میدان های الکترومغناطیسی قوی دوری کنید.
رعایت مقررات و چگالی نقاط اندازه گیری: بر اساس "مقررات ایمنی معدن زغال سنگ" باید در هر 200 متر تسمه نقاله اصلی یک نقطه اندازه گیری نصب شود و هر قطعه مهم از تجهیزات در اتاقک الکترومکانیکی باید مجهز به یک نقطه باشد.
اجتناب از مناطق مرده دما: برای اطمینان از معرف بودن نقاط اندازه گیری، در انتهای کور لوله یا مناطق راکد سیال نصب نکنید.
III. الزامات نصب و تعمیر مکانیکی:
عمق درج مطابق با استانداردها: عمق درج سنسور باید بزرگتر یا مساوی 8 تا 10 برابر قطر لوله محافظ باشد و کمتر از 50 میلی متر باشد تا از انتقال حرارت کافی اطمینان حاصل شود.
نصب محکم، اتصال موقت ممنوع: برای تثبیت مطمئن، از پیچهای رزوهدار M20 در آستین از قبل تعبیهشده یا گیرههای فولادی ضد زنگ استفاده کنید. استفاده از نوار یا سیم برای تثبیت برای جلوگیری از شل شدن و جدا شدن اکیداً ممنوع است.
بهینه سازی تماس پروب: هنگام اندازه گیری دمای سطح، گریس سیلیکونی رسانای حرارتی را برای پر کردن شکاف ها و بهبود راندمان انتقال حرارت اعمال کنید. از حسگرهای زرهی مقاوم{0}}در محیطهای ارتعاشی استفاده کنید.
Probe Contact Optimization: IV. اتصالات الکتریکی و تضمین ایمنی ذاتی
از کابلهای ایمن ذاتی استفاده کنید: کابلهای محافظ نوع MHYVP یا MKVVRP با سطح مقطع بزرگتر یا مساوی 1.5 میلیمتر مربع، که از پارامترهای مدار ذاتاً ایمن پشتیبانی میکنند (U₂ کمتر یا مساوی 18 ولت، I₂ کمتر از یا برابر با 180mA) انتخاب کنید.
آب بندی محفظه سیم کشی{0}}ضد انفجار: کابل ها از طریق یک غده آب بندی فشاری وارد می شوند. واسط های اضافی با شمع های ضد انفجار مهر و موم می شوند تا از نفوذ گاز جلوگیری شود.
تک-زمینسازی انتهایی لایه محافظ: زمینگذاری در سمت پست انجام میشود تا تداخل الکترومغناطیسی قوی ناشی از مبدلهای فرکانس زیرزمینی، موتورها و غیره را مهار کند.
قطبیت معکوس ممنوع: علامت گذاری پایانه های سیم کشی را به شدت دنبال کنید. برای سیستم های PT100 با سه سیم-از هادی های جبران کننده طول مساوی برای کاهش خطاها استفاده کنید.
V. آب بندی و درمان ضد آلودگی{1}
با مواد عایق پر کنید: شکاف بین لوله محافظ و سوراخ دیواره کوره را با گل نسوز یا طناب آزبست ببندید تا از تأثیر همرفت هوای سرد و گرم بر دقت اندازه گیری دما جلوگیری شود.
دیوار خارجی را تمیز نگه دارید: به طور منظم خاکستر زغال سنگ، لکه های روغن و سایر مواد چسبنده را حذف کنید تا از افزایش مقاومت حرارتی که منجر به مقادیر اندازه گیری شده کمتر می شود، جلوگیری کنید. VI. ارسال{2}}تأیید و نگهداری نصب
خودآزمایی-روشن-: پس از اتصال به سیستم KJ، تأیید کنید که هیچ آلارم "قطع" یا "بیش از برد{2}" وجود ندارد.
مقایسه و تأیید در سایت-: مقایسه با دماسنج مادون قرمز در همان مکان. انحراف باید کمتر یا مساوی 2± درجه باشد.
اطلاعات نصب را ثبت کنید: شماره نصب، مکان، نصب کننده و تاریخ را برچسب گذاری کنید و برای ردیابی آسان آن را در گزارش نظارت ایمنی درج کنید.
کالیبراسیون و نگهداری منظم: توصیه می شود با استفاده از یک منبع استاندارد هر سه ماه یکبار کالیبره شود تا از دقت ± 0.5 درجه اطمینان حاصل شود و آب بندی سطح ضد انفجار- بررسی شود.
