مرحله 1: متمایز کردن از تداخل محیطی-تخریب عملکرد مبتنی بر
تداخل محیطی{0}}تخریب عملکرد ناشی از ویژگی های بسیار واضح است:
1. عملکرد سیگنال: سیگنال خروجی نویز دوره ای را نشان می دهد (مانند نویز فرکانس توان 50 هرتز هماهنگ با شبکه)، یا مقدار به طور نامنظم می پرد، اما حساسیت سنسور به خودی خود کاهش نمی یابد. دامنه پرش ها با شروع و توقف تجهیزات پرقدرت اطراف تغییر می کند.
2. همبستگی محیطی: پس از تغییر محیط کاری یا اجتناب از منبع تداخل، عملکرد به طور قابل توجهی به حالت عادی باز می گردد. اگر ناشی از دما و رطوبت بیش از حد باشد، کاهش عملکرد با تغییرات دما و رطوبت محیط هماهنگ می شود. هنگامی که محدوده اسمی دما و رطوبت بازگردانده شد، عملکرد می تواند خود به خود بازیابی شود.
3. روش راستیآزمایی: پس از{1}}سپر کردن و زمینکردن مجدد و تقویت نصب، ناهنجاری از بین میرود و تأیید میکند که ناشی از تداخل محیطی است.
مرحله 2: سپس کاهش حساسیت{1}}تزلزل عملکرد مبتنی بر آن را تعیین کنید
کاهش حساسیت ناشی از پیری/آلودگی خود اجزای حسگر است. ویژگی های معمولی:
1. عملکرد سیگنال: دامنه کلی سیگنال خروجی پایدار اما کم است. دامنه پاسخ به ارتعاشات شناخته شده بیش از 15٪ کمتر از یک سنسور جدید/استاندارد است، اما شکل موج سیگنال خود اعوجاج نویز آشکاری ندارد.
2. ثبات عملکرد: صرف نظر از نحوه تنظیم محیط کار، خروجی ... دامنه به طور مداوم کم می ماند و میرایی به تدریج با زمان استفاده بدتر می شود.
3. ویژگیهای تضعیف مربوط به آلودگی-: اگر ناشی از آلودگی سطح عنصر حساس باشد، محیط کار سنسور اغلب گرد و غبار و روغنی است. تمیز کردن آلودگی های سطحی حساسیت را به میزان قابل توجهی بهبود می بخشد. میرایی ناشی از پیری عنصر پس از تمیز کردن قابل بازیابی نیست. این پیری طبیعی است
مرحله سوم: در نهایت، سایر عیوب بدنه سنسور را بررسی کنید.
پس از حذف دو دسته فوق، می توان خطا را به عنوان عیب بدنه سنسور تشخیص داد. خطاهای مختلف با ویژگی های زیر مطابقت دارند:
1. اعوجاج سیگنال/ رانش صفر: وقتی ورودی ارتعاش وجود ندارد، خط پایه خروجی بیش از محدوده مجاز از صفر منحرف میشود، یا شکل موج{1}} اعوجاج شدید، که اغلب به دلیل نقص مدار داخلی یا آسیب قطعات ایجاد میشود.
2. عدم قطعی خروجی/سیگنال: اگر پس از بررسی سیم کشی و منبع تغذیه هنوز خروجی وجود نداشته باشد، عموماً به دلیل باز بودن مدار در سیم پیچ داخلی یا شل بودن اتصال لحیم کاری ایجاد می شود.
3. خطای ساختار مکانیکی: سیگنال خروجی کاملاً آشفته و نامنظم است. بازرسی جداسازی قطعات ممکن است نشان دهد که بلوک جرم داخلی شل شده یا افتاده است، یا فنر خسته و شکسته شده است، که اغلب در اثر ضربه قوی طولانی مدت ایجاد می شود.
4. روش تأیید: سنسور معیوب را با یک سنسور معمولی از همان مدل در محیط ارتعاشی مشابه مقایسه کنید. اگر انحراف داده به طور مداوم از محدوده معقول فراتر رود، می توان تأیید کرد که خطا توسط خود سنسور ایجاد شده است.
