1. شرایط محیطی عملیاتی
در محیطهای با دمای-بالا،-رطوبت، لرزش شدید یا گاز خورنده، قطعات الکترونیکی و سازههای آببندی مستعد پیری هستند و به طور بالقوه طول عمر را به ۲ تا ۳ سال کاهش میدهند.
در محیط های پر گرد و غبار مانند معادن زغال سنگ و کارخانه های شیمیایی، اگر سطح سنسور به طور منظم تمیز نشود، تجمع گرد و غبار ممکن است بر عملکرد حس تأثیر بگذارد و سایش قطعات را تسریع کند.
2. استانداردهای استفاده از برق
قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نوسانات ولتاژ، اتصالات معکوس، یا شرایط اضافه بار به مدار داخلی آسیب می رساند و طول عمر را به طور قابل توجهی کاهش می دهد.
عدم اتصال به سیستم از طریق یک مانع ایمنی یا استفاده از کابلهای غیر ذاتاً ایمن ممکن است باعث خرابی مدار و در نتیجه آسیب غیرقابل برگشت شود.
3. نصب و راه اندازی مکانیکی و حفاظت
نصب شل یا ضربه خارجی به راحتی می تواند منجر به شکستگی سیم پیچ داخلی یا خرابی پوسته شود که مستقیماً بر رتبه حفاظت IP و عملکرد ایمنی ذاتی تأثیر می گذارد.
نصب نصب با ساختارهای نامتناسب ممکن است یکپارچگی محفظه ضد انفجار- را به خطر بیندازد.
4. تفاوت نوع سنسور
القایی: بدون قطعات متحرک. به طور کلی طول عمر بیشتر، تا 5 سال یا بیشتر. خازنی: حساس به رطوبت محیط استفاده طولانی مدت در محیط های با رطوبت{2}بالا ممکن است طول عمر آن را به 3-4 سال کاهش دهد.
نوری: لنز مستعد آلودگی است و نیاز به نگهداری منظم دارد. در غیر این صورت، عمر آن ممکن است به 2-3 سال کاهش یابد.
5. تعمیر و نگهداری و کالیبراسیون: بررسی منظم سفتی سیم کشی، تمیز کردن سطح حسگر و آزمایش سیگنال خروجی می تواند به طور موثر طول عمر آن را افزایش دهد. توصیه می شود هر 6-12 ماه یک بار آزمایش و کالیبراسیون سیستماتیک انجام شود.
