من به عنوان تامین کننده حسگرهای ذاتا ایمن، فواید بسیاری را که این حسگرها برای صنایع مختلف به ارمغان می آورند، دیده ام. آنها به گونه ای طراحی شده اند که در محیط های خطرناکی که خطر انفجار وجود دارد، مانند معادن، میادین نفت و گاز و کارخانه های شیمیایی، کار کنند. اما بیایید واقعی باشیم، هیچ فناوری کامل نیست. برخی از معایب برای حسگرهای ذاتا ایمن وجود دارد که خریداران بالقوه باید درباره آنها بدانند.
توان خروجی محدود
یکی از بزرگترین معایب سنسورهای ذاتا ایمن، توان خروجی محدود آنهاست. برای اینکه یک حسگر ذاتاً ایمن در نظر گرفته شود، نمی تواند انرژی کافی برای ایجاد انفجار در یک جو خطرناک تولید کند. این بدان معناست که توان موجود برای کارکرد سنسور به شدت محدود شده است.
مثل یک ماشین با موتور کوچک به آن فکر کنید. می تواند شما را از نقطه A به نقطه B برساند، اما ممکن است قدرت بکسل کردن یک تریلر سنگین یا بالا رفتن سریع از یک تپه شیب دار را نداشته باشد. به طور مشابه، حسگرهای ذاتاً ایمن ممکن است قدرت کافی برای انجام عملکردهای پیچیده یا عملکرد با سرعت بالا را نداشته باشند. این محدودیت در صنایعی که نیاز به خواندن سریع و دقیق دارید، مانند فرآیندهای تولید با سرعت بالا، می‌تواند دردسرساز باشد.
به عنوان مثال، در برخی از معادن، آنها از حسگرها برای شناسایی استفاده می کنندسنسور سطح ذغال سنگ ذاتا ایمندر چاله های ذخیره زغال سنگ به دلیل قدرت محدود، این سنسورها ممکن است زمان پاسخ آهسته‌تری داشته باشند که می‌تواند منجر به پر شدن بیش از حد یا کمتر از حد چاله‌ها شود. این نه تنها بر کارایی حمل و نقل زغال سنگ تأثیر می گذارد، بلکه می تواند خطرات ایمنی را نیز به همراه داشته باشد.
حساسیت کمتر
یکی دیگر از معایب پتانسیل حساسیت کمتر در مقایسه با سنسورهای غیر ذاتا ایمن است. الزامات طراحی برای ایمنی ذاتی اغلب شامل استفاده از قطعاتی است که استحکام بیشتری دارند و احتمال ایجاد جرقه کمتری دارند، اما این قطعات ممکن است به اندازه همتایان غیر ایمن خود حساس نباشند.
فرض کنید شما در صنعت فرآوری مواد غذایی هستید و باید ذرات کوچک یا آلاینده ها را در خط تولید شناسایی کنید. یکحسگر عکس ذاتی ایمنممکن است برای این منظور استفاده شود. با این حال، به دلیل اقدامات ایمنی ذاتی، ممکن است نتواند ذرات بسیار کوچک را به دقت یک حسگر عکس غیر ذاتی ایمن تشخیص دهد. این می‌تواند منجر به لغزش محصولات در فرآیند کنترل کیفیت شود، که یک نه - نه بزرگ در تجارت مواد غذایی است.
هزینه بالاتر
سنسورهای ذاتا ایمن نیز دارای برچسب قیمت گزاف تری هستند. فرآیندهای طراحی و ساخت این سنسورها پیچیده تر است و نیاز به رعایت دقیق استانداردهای ایمنی دارد. آزمایش‌ها و گواهی‌های بیشتری وجود دارد که باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که حسگرها الزامات استفاده در محیط‌های خطرناک را برآورده می‌کنند.
همه این عوامل باعث افزایش هزینه برای کاربر نهایی می شود. برای کسب‌وکارهای کوچک یا استارت‌آپ‌هایی که با بودجه کم کار می‌کنند، هزینه نصب حسگرهای ذاتا ایمن می‌تواند مانع مهمی باشد. به عنوان مثال، شرکتی که به دنبال ارتقای سیستم نظارت بر دمای خود در یک کارخانه شیمیایی است، ممکن است دو بار در مورد استفاده از آن فکر کندسنسور دمای ذاتا ایمنبه دلیل هزینه اولیه بالا، حتی اگر یک گزینه مطمئن تر باشد.
نصب و نگهداری مجتمع
نصب و نگهداری سنسورهای ذاتا ایمن در مقایسه با سنسورهای معمولی پیچیده تر است. برای نصب این سنسورها نمی توانید فقط تکنسینی را استخدام کنید. آنها نیاز به آموزش تخصصی در جابجایی و نصب تجهیزات ذاتا ایمن دارند.
در طول فرآیند نصب، رویه های ایمنی دقیق باید رعایت شود تا اطمینان حاصل شود که حسگر ذاتاً ایمن باقی می ماند. این ممکن است شامل زمین، جداسازی و اقدامات حفاظتی اضافی باشد. و در مورد تعمیر و نگهداری، هر گونه تعمیر یا تعویض قطعات باید با دقت انجام شود تا ایمنی سنسور به خطر نیفتد.
به عنوان مثال، اگر شما یکسنسور دمای مادون قرمز ذاتا ایمندر یک پالایشگاه پتروشیمی، یک تعویض ساده باتری می تواند به یک فرآیند پیچیده تبدیل شود. شما باید مطمئن شوید که باتری جدید نیز با استانداردهای ایمنی مطابقت دارد و تعویض به گونه ای انجام شده است که هیچ منبع احتراق را معرفی نمی کند.
محدودیت های زیست محیطی
سنسورهای ذاتا ایمن نیز می توانند تحت تأثیر عوامل محیطی قرار گیرند. همان ویژگی‌های طراحی که آنها را در محیط‌های خطرناک ایمن می‌کند، گاهی اوقات می‌تواند آنها را در برابر سایر شرایط محیطی آسیب‌پذیرتر کند.
به عنوان مثال، در محیط های با رطوبت بسیار بالا، اجزای الکتریکی سنسور ممکن است بیشتر در معرض خوردگی باشند. و در محیط های بسیار گرد و غبار یا کثیف، سنسورها ممکن است مسدود شوند و عملکرد آنها کاهش یابد. در یک عملیات معدنی، یکسنسور سرعت ذاتا ایمناگر در گرد و غبار زغال سنگ پوشانده شود، ممکن است به طور موثر عمل نکند.
مسائل مربوط به سازگاری
وقتی نوبت به سنسورهای ذاتا ایمن می‌رسد، سازگاری می‌تواند یک دردسر واقعی باشد. این حسگرها باید نه تنها با سایر تجهیزات موجود در سیستم بلکه با موانع ایمنی و سایر وسایل حفاظتی سازگار باشند.
اگر می خواهید یک حسگر ذاتا ایمن جدید را در یک سیستم موجود ادغام کنید، ممکن است با مشکلاتی مواجه شوید. پروتکل های ارتباطی، نیازهای برق و خروجی سیگنال سنسور باید با سایر اجزا مطابقت داشته باشد. در غیر این صورت، می‌توانید با سیستمی مواجه شوید که به درستی کار نمی‌کند یا حتی بدتر از آن، سیستمی که خطر ایمنی دارد.
با وجود تمام این معایب، حسگرهای ذاتا ایمن هنوز بخش مهمی از بسیاری از صنایع هستند. آنها با دانستن اینکه تجهیزات شما می توانند با خیال راحت در محیط های خطرناک کار کنند، آرامش خاطر را ارائه می دهند. اگر در بازار سنسورهای ذاتاً ایمن هستید و می‌خواهید در مورد این که چگونه این معایب ممکن است بر روی برنامه خاص شما تأثیر بگذارد، یا اینکه چگونه می‌توانیم آنها را برطرف کنیم، صحبت کنید، راحت باشید. ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم بهترین تصمیم را برای کسب و کار خود بگیرید.